Biotechnologia roślin

Moje badania naukowe koncentrują się wokół trzech zagadnień: krioprezerwacji (przechowywaniem materiału biologicznego w temperaturze wrzenia azotu, tj. -196o C), analizy zmienności genetycznej ważnych dla gospodarki roślin ozdobnych (chryzantema), warzywnych (psiankowate) i leczniczych (jeżówka) oraz rozmnażania in vitro zagrożonych gatunków kaktusów i innych sukulentów. Prowadzone przeze mnie prace wpisują się w aktualną światową problematykę badawczą. Dotyczą bowiem poszukiwania skutecznych strategii ochrony zasobów genowych, które w dobie szybko postępującej erozji genetycznej (tzn. ubożenia bioróżnorodności) nabierają szczególnego znaczenia. Ponadto kultury tkankowe i rozmnażanie in vitro (tzw. mikrorozmnażanie) stanowią przyszłość ogrodnictwa, zarówno na etapie reprodukcji materiału roślinnego, jak i hodowli.

W swoich badaniach wykorzystuję nowoczesne metody biotechnologiczne: sztuczne nasiona, analizy molekularne i cytogenetyczne, techniki mikroskopowe i kriogeniczne, jak również tradycyjne metody uprawy roślin pod osłonami. Szczególnie pasjonuje mnie zjawisko szeroko pojętej zmienności materiału roślinnego, obserwowanej na poziomie molekularnym, subkomórkowym (ultrastrukturalnym), biochemicznym oraz fenotypowym.

Angażuję się także w programy hodowlane oraz badania z zakresu hodowli mutacyjnej chryzantemy, mające na celu pozyskanie ich nowych, atrakcyjnych odmian. Ma to duże znaczenie, ponieważ w Polsce, mimo że jest to gatunek niezwykle popularny, brakuje rodzimych odmian i niemalże wszystkie importowane są z zagranicy. Obecnie zajmuję się także poszukiwaniem alternatywnych, tańszych i skuteczniejszych regulatorów wzrostu i źródeł światła dla potrzeb opracowania procedur krioprezerwacji oraz mikrorozmnażania.

Swoje badania realizuję we współpracy z Laboratorium Kriobiologii Zakładu Eksperymentalnej Biologii Roślin PAN, Ogrodem Botanicznym CZRB w Powsinie oraz Pracownią Ekotoksykologii Uniwersytetu Warszawskiego. Ponadto uczestniczę w pracach międzynarodowych zespołów badawczych.
Prowadzone badania mają szansę w istotny sposób przyczynić się do wypełnienia luki w literaturze z zakresu biotechnologii roślin. Ich wyniki dostarczają bowiem cennych informacji zarówno o charakterze podstawowym, jak i aplikacyjnym. Zdobytą wiedzę staram się upowszechniać nie tylko w formie artykułów naukowych czy referatów konferencyjnych, ale i poprzez uczestnictwo w różnych publicznych inicjatywach.

Ryc. Zamknięte w ochronnej otoczce tkanki roślinne mogą być zahibernowane w ciekłym azocie przez nieskończenie długi czas.

Kontakt:
Dr inż. Dariusz Kulus


Drukuj