Zastosowanie ostropestu plamistego, koniczyna dla sadowników i nowa metoda zbioru lucerny

 

Celem projektu „Produkcja bioenergii i użytkowych biomolekuł z Silybum marianum: przegląd i ocena kolekcji genotypów” była wszechstronna ocena wartości użytkowej różnych uprawnych i dzikorosnących form gatunku znanego w Polsce pod nazwą ostropest plamisty.

Roślina ta występuje powszechnie w południowej Europie i w niektórych krajach Azji. W Polsce uprawiana jest na cele lecznicze. W efekcie badań wskazano na szereg innych zastosowań ostropestu plamistego, w tym głównie w dietetyce (całe owoce jako suplement diety, olej sałatkowy, miód, kiełki, dodatek do pieczywa), w kosmetyce (olej zawierający witaminę E), w ogrodnictwie jako wydajny pożytek pszczeli, w remediacji gleb (oczyszczanie z metali ciężkich) i w produkcji zwierzęcej (prozdrowotny dodatek do pasz dla wysokowydajnych zwierząt). Ponadto zaktualizowano i udoskonalono niektóre zalecenia uprawowe, w tym dotyczące doboru stanowiska, terminu siewu i zwalczania chwastów.

Celem projektu „Trifolium ambiguum M. Bieb. jako alternatywna roślina pastewna do uprawy w Polsce w siewie jednogatunkowym i współrzędnym z życicą wielokwiatową lub zbożami ozimymi przeznaczonymi na zielonkę” była ocena możliwości wprowadzenia do uprawy w Polsce tego wieloletniego gatunku koniczyny. Obecnie roślina ta uprawiana jest w niektórych stanach w USA. Jej trwałość sięga 15 lat, nadaje się do użytkowania kośnego i pastwiskowego, jest wydajną rośliną miododajną. Efektem projektu jest zainteresowanie ze strony sadowników prowadzących sady jabłoniowe metodami ekologicznymi, gdzie koniczyna ta mogłaby być wykorzystana do okrywania gleby, produkcji paszy i jako pożytek pszczeli.
W ramach badań nad roślinami bobowatymi wieloletnimi opracowano nową metodę zbioru lucerny. Lucerna jest jednym z najwartościowszych gatunków roślin pastewnych, ale jej wadą jest szybka utrata jakości paszy postępująca wraz z rozwojem roślin. Opracowano i opatentowano urządzenie do zbioru liści i górnych, delikatnych części łodyg, co pozwala efektywnie przedłużyć czas zbioru roślin uzyskując nadal wysokojakościową paszę.

Kontakt:
prof. dr hab. Jadwiga Andrzejewska


Drukuj