Zabytki architektury – badania i zagrożenia

W projekcie badawczym pt. „Zabytki architektury – badania i zagrożenia” uczestniczy część pracowników Zakładu Architektury i Urbanistyki Wydziału Budownictwa, Architektury i Inżynierii Środowiska. W głównej mierze dotyczy on rozpoznania wybranych historycznych struktur przestrzennych i budynków, ze szczególnym uwzględnieniem współczesnych problemów, które mają wpływ na ich dalsze zachowanie. We współczesnym świecie, przede wszystkim w bardzo dynamicznie rozwijających się miastach, zabytki architektury narażone są na wiele zagrożeń z różnych stron. Badanie i systematyzacja odmiennych rodzajów zabytków pozwala na wyznaczenie charakterystycznych grup budynków oraz unikatowych obiektów, które należy chronić. Rozpoznanie substancji zabytkowej umożliwia dobre rozeznanie zagrażających budowlom zjawisk oraz procesów, i podjęcie prac zapobiegawczych, jak i naprawczych. Prowadzenie badań architektonicznych, ikonograficznych, studiów historycznych oraz badań in situ jest bardzo pomocne w tworzeniu poprawnych projektów konserwatorskich i w procesach konserwacji, renowacji czy rewitalizacji zabytków.

Celem badań jest rozwój i upowszechnianie wiedzy w zakresie podjętego zagadnienia. Zasób zabytków architektury w Polsce obejmuje obiekty z różnych okresów historycznych. Są wśród nich budynki o zróżnicowanej funkcji i odmiennym charakterze. Na ich stan zachowania wpływają czynniki zewnętrzne i wewnętrzne. Badanie, użytkowanie i adaptacje obiektów architektonicznych, w tym tych o charakterze zabytkowym, wiąże się z licznymi zagrożeniami, a przez to istotna jest ich identyfikacja, a także wskazanie sposobów im zapobiegania. Dzięki temu można wzbogacić warsztat zawodowy współczesnego architekta, przede wszystkim o kwestie związane z bezpieczeństwem.

Kontakt:
dr inż. arch. Aleksander Filip Furmanek