Zapomogi dla doktorantów

Zapomoga jest formą doraźnej, bezzwrotnej pomocy finansowej przyznawanej na wniosek doktoranta, który z przyczyn losowych znalazł się przejściowo w trudnej sytuacji materialnej.

W tej definicji można wyróżnić trzy kryteria, według których oceniane są okoliczności mające uzasadniać przyznanie zapomogi:

  • pogorszenie sytuacji materialnej - warunkiem otrzymania zapomogi jest wykazanie, że w wyniku określonego zdarzenia losowego sytuacja materialna doktoranta uległa zauważalnemu pogorszeniu. Nawet jeżeli sytuacja materialne doktoranta jest trudna, ale nie nastąpiło jej pogorszenie - nie otrzyma on zapomogi. Może się jednak z tego tytułu ubiegać o przyznanie stypendium socjalnego,
  • przejściowość - pogorszenie sytuacji materialnej, o którym mowa powyżej nie może mieć charakteru trwałego, co znaczy, że błędnym jest uzasadnienie wniosku o zapomogę trwałym pozostawaniu rodziców bez pracy czy przewlekłą chorobą.
  • losowość - pogorszenie sytuacji materialnej musi wynikać z przyczyn niezależnych od doktoranta, a nie z podjęcia przez niego czy członków jego rodziny określonych decyzji. Oznacza to, że np. zwiększone wydatki związane z rozpoczęciem studiów czy rozwód rodziców nie stanowią okoliczności uzasadniającej przyznanie zapomogi, ponieważ są związane z podjęciem świadomej decyzji. Zdarzenia losowe będące przesłanką do przyznania zapomogi muszą być zdarzeniami nieprzewidywalnymi, niezależnymi od woli wnioskodawcy i nie do uniknięcia mimo zachowania należytej staranności.

Uzasadnienie wniosku o zapomogę powinno zawierać wskazanie zdarzenia losowego oraz dokładny opis, w jaki sposób zaistniałe zdarzenie przyczyniło się do przejściowo trudnej sytuacji materialnej. Opisaną sytuację należy udokumentować.

Doktorant może otrzymać zapomogę nie więcej niż dwa razy w roku akademickim.

Wzory obowiązujące w r. a. 2018/2019

Inne wzory:


Drukuj